چرا باید در سه‌ماهه سوم بارداری سونوگرافی داپلر انجام داد؟

پزشک متخصص زنان معمولاً این بررسی اختصاصی را برای همه بارداری‌های عادی تجویز نمی‌کند. با این حال در صورت وجود برخی شرایط خاص بالینی انجام آن برای نجات جان جنین الزامی است.

بررسی تاخیر در رشد داخل رحمی (IUGR):

اگر در معاینات فیزیکی یا سونوگرافی‌های روتین مشخص شود که اندازه جنین نسبت به سن بارداری کوچک‌تر است داپلر اولین خط تشخیص است. این تست مشخص می‌کند که آیا جفت وظیفه غذارسانی را به درستی انجام می‌دهد یا خیر.

پایش فشار خون بالای مادر و پره‌اکلامپسی:

مادرانی که مبتلا به فشار خون بارداری یا مسمومیت حاملگی هستند عروق خونی منقبض دارند. داپلر شریان‌های رحمی نشان می‌دهد که چه میزان خون به جفت می‌رسد و آیا احتمال زایمان زودرس وجود دارد یا خیر.

بارداری‌های چندقلویی و سندرم انتقال خون بین دوقلوها:

در بارداری‌های دوقلو به ویژه مواردی که جفت مشترک دارند بررسی داپلر به پزشک کمک می‌کند تا مطمئن شود خون‌رسانی به هر دو جنین به صورت عادلانه و ایمن انجام می‌شود و یکی از قل‌ها دچار کم‌خونی شدید نشده است.

ارزیابی میزان مایع آمنیوتیک کم (الیگوهیدرآمنیوس):

کاهش شدید مایع دور جنین می‌تواند نشانه‌ای از نارسایی کلیه جنین یا خون‌رسانی ضعیف به اندام‌های حیاتی او باشد. با داپلر می‌توان علت این افت را ریشه‌یابی کرد.

ارزیابی عملکرد جفت و بند ناف:

جفت مانند یک کارخانه اکسیژن‌رسانی و تغذیه برای جنین عمل می‌کند. اگر جریان خون در شریان‌های بند ناف کاهش یابد به این معناست که جفت ممکن است در انجام وظیفه خود دچار مشکل شده باشد. داپلر به پزشک اجازه می‌دهد تا «مقاومت عروقی» را اندازه بگیرد و بفهمد آیا جفت می‌تواند نیازهای جنین را در هفته‌های پایانی که رشد سریع است تأمین کند یا خیر.

پیشگیری از عوارض جدی و تعیین زمان زایمان:

هدف نهایی از انجام داپلر «زایمان ایمن» است. با استفاده از اطلاعات داپلر پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا محیط رحم برای ادامه بارداری هنوز امن است یا جنین در صورت ماندن در رحم دچار دیسترس (خفگی جنینی) می‌شود. این تست ترس و حدس و گمان را حذف کرده و بر اساس اعداد علمی بهترین زمان برای زایمان را به پزشک نشان می‌دهد.