تشخیص این عارضه معمولاً بر اساس علائم بالینی و روشهای تصویربرداری انجام میشود. اندازهگیری دقیق آن نقش مهمی در تعیین میزان خطر و نوع درمان دارد.
معاینه بالینی
پزشک در اولین مرحله:
محل درد، تورم یا کبودی را بررسی میکند
سفتی، حساسیت یا افزایش حجم ناحیه را میسنجد
سابقه ضربه، جراحی یا مصرف داروهای رقیقکننده خون را بررسی میکند
معاینه بهتنهایی کافی نیست اما جهت انتخاب روش تصویربرداری بسیار مهم است.
سونوگرافی (Ultrasound)
رایجترین روش تشخیص
مشخص کردن وجود هماتوم
اندازهگیری دقیق به میلیمتر
بررسی جذب شدن یا بزرگتر شدن هماتوم در پیگیریها
بسیار کاربردی برای:
هماتومهای سطحی
هماتومهای شکمی
هماتوم در بارداری (سابکوریونیک)
شایان ذکر است برای انجام انواع سونوگرافی با دقت بالا و تفسیر تخصصی، میتوانید به مرکز تصویربرداری روشنا
بهترین مرکز سونوگرافی غرب تهران مراجعه کنید.
سیتیاسکن (CT Scan)
روش اصلی در هماتومهای داخلی و مغزی
تشخیص سریع هماتومهای خطرناک
اندازهگیری دقیق ضخامت و حجم هماتوم
بررسی فشار روی بافتهای حیاتی
در موارد ضربه به سر یا علائم عصبی سیتیاسکن فوریت دارد.
امآرآی (MRI)
تشخیص دقیقتر نوع و سن خونمردگی
تمایز خونمردگی از تومور یا ضایعات دیگر
بررسی نوع مزمن یا پیچیده
معمولاً زمانی استفاده میشود که CT یا سونوگرافی کافی نباشد.
آزمایشهای تکمیلی (در صورت نیاز)
در برخی بیماران:
بررسی اختلالات انعقادی
کنترل کمخونی ناشی از خونریزی
بررسی اثر داروهای رقیقکننده خون
این آزمایشها به علتیابی این عارضه کمک میکنند نه اندازهگیری مستقیم آن.