تشخیص این عارضه فرآیندی مرحلهبهمرحله است که بر پایه تصویربرداری دقیق و ارزیابی کامل شرایط بالینی مادر انجام میشود تا موقعیت جفت با بیشترین دقت مشخص شود. روشهای کامل و دقیق تشخیص این عارضه شامل موارد زیر است:
سونوگرافی شکمی در چکاپهای روتین بارداری برای تشخیص اولیه محل قرارگیری جفت
سونوگرافی ترانسواژینال برای اندازهگیری دقیق فاصله جفت تا دهانه رحم که بهترین و مطمئنترین روش تشخیص است
سونوگرافی داپلر برای بررسی جریان خون جفت و اطمینان از سلامت خونرسانی در صورت شک به اختلال
سونوگرافی در هفتههای ۱۲ تا ۲۰ برای ارزیابی اولیه اما تشخیص قطعی در هفتههای بالاتر انجام میشود
تکرار سونوگرافی در حوالی هفتههای ۲۸ تا ۳۲ برای بررسی جابهجایی طبیعی جفت همراه با رشد رحم
بررسی سابقه خونریزی مادر و تطابق آن با یافتههای تصویربرداری برای تشخیص دقیقتر
ارزیابی موقعیت جنین و احتمالی که جفت پایین بر حالت قرارگیری جنین ایجاد میکند
بررسی ضخامت جفت و شکل چسبندگی آن با استفاده از سونوگرافیهای تخصصی
کنترل وضعیت دهانه رحم برای تشخیص احتمال بسته بودن یا پوشیده شدن کامل توسط جفت
تحلیل تصاویر قبلی مادر برای تشخیص روند حرکت و تغییر موقعیت جفت در طول بارداری
پایش منظم در مادرانی که سابقه سزارین یا جراحی رحم دارند به دلیل احتمال بالاتر جفت پایین
تصویربرداری تکمیلی در موارد خونریزی شدید یا علائم غیرمعمول برای مشکلات دیگر رحم
ارزیابی خطر زایمان زودرس بر اساس فاصله جفت از دهانه رحم در نتایج تصویربرداری
ترکیب یافتههای سونوگرافی با معاینه بالینی برای تصمیمگیری نهایی درمانی
اگر به دنبال یک
سونوگرافی خوب در غرب تهران هستید میتوانید به مرکز تصویربرداری مجهز روشنا مراجعه کنید.